polaroid android

polaroid android

Annual Review

50 Άλμπουμ για το 2016

Φτάνοντας σιγά σιγά στο τέλος και αυτής της περίεργης χρονιάς, το Polaroid Android σας παρουσιάζει, εν είδει ανασκόπησης και χωρίς αξιολογική σειρά, 50 άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2016 (και κάποια στα τέλη του 2015).

Bazooka – Άχρηστη Γενιά

This Is Nowhere – Music To Relapse

Lumiere – Lumiere

Playground Theory – Connect The Dots

Mechanimal – ΔΠΔ

Dozen Draft – Elasticity


Daphne and the Fuzz – Daphne and the Fuzz


Night Knight – God is a Motherfucker


TheMute – An Abyss

Birthday Kicks – Black Echo Trap

Missing Pulse – The Missing Pulse


M.A.t.E – Transitions


The Jesterdays – Jestress


Poirot – A Letter From The 20th Century


2L8 – The Answer


Blind Them With Science – This is not scientifically proven, Donald…


Small Hours Society – Hunting Season

Violet Moss – Undeniable Lies

 

Vagina Lips – Athanasia

Gioumourtzina – Blakk Metall


Kalpa – Dissociation


Emdy – Beyond The Brewery

The Skelters – Revive


Ted Regklis – Moirai


(Άλλη μια μπάντα απο τη) Νότια Ντακότα – Ιστορίες για Φως και Τούνελ


Lowtronik – Ανθρωπένιοι Άνθρωποι

Pridon – Coiling


Dustbowl – The Great Fandango

Ratrace – Noise


Kid Flicks – Kid Flicks


Echo Basement – Placid


Άρης Διαμαντής – Γιος Της Αφής


King Elephant – Music for Advertisements


1000mods – Repeated exposure to…


Naxatras – II


Verbal Delirium – The Imprisoned Words of Fear


Ion – Unsound

Deadclouds – Deadclouds

Allochiria – Omonoia

Op3 – HOPE


Chickn – Chickn


Χείλια Λουλούδια – Όμορφοι Γκρεμοί

Plastic Flowers – Heavenly


The 5th galaxy orchestra – The Land of Forgotten Tales


The Snails – Dr. Acid


Tardive Dyskinesia – HARMONIC CONFUSION

Planet Of Zeus – Loyal to the Pack


Jan Van de Engel – ΓΙΑΝ ΒΑΝ 12”LP


Evripidis & His Tragedies – Futile Games In Space And Time


StrangeZero – Asty

 

Polaroids from 2015: The Mixtape

Η φετινή ανασκόπηση για τα καλύτερα, κατά τη γνώμη μου άλμπουμ/EPs/singles για το 2015, ολοκληρώνεται με το παρακάτω mixtape με δεκαπέντε κομμάτια από αντίστοιχες κυκλοφορίες που παρουσιάστηκαν τις προηγούμενες εβδομάδες και μπορείτε να ξαναδιαβάσετε παρακάτω:

Part 1 | Part 2 | Part 3

Με την ευχή το 2016 να είναι μια καλύτερη χρονιά, το Polaroid Android σας εύχεται καλές γιορτές, και να ακούσετε πολλή μουσική με τους ανθρώπους που αγαπάτε.

Υ.Γ. Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν τα τέσσερα posts της ανασκόπησης, είναι τοιχογραφίες από τυχαίους δρόμους στη Μάλαγα.

Mixtape #5: 15 polaroids from 2015 by Polaroid Android on Mixcloud

Polaroids from 2015, part three

Φτάσαμε αισίως στο τρίτο και τελευταίο μέρος της ανασκόπησης του 2015, με δεκαπέντε ακόμα άλμπουμ και με την πεποίθηση ότι το 2016 θα είναι μια ακόμα καλύτερη χρονιά. Τις προσεχείς ημέρες θα ακολουθήσει και ένα mixtape με επιλογές από τα τρία μέρη τις ανασκόπησης για να κλείσει με μουσική το 2015.

Πάμε λοιπόν:

Kooba Tercu – Kooba Tercu

Δαιδαλώδες και αντισυμβατικό, το ντεμπούτο των Kooba Tercu είναι μια κατηγορία από μόνο του με metal κιθάρες, ρυθμικά τύμπανα, αφρικάνικα κρουστά, μπάσα ξυράφια, ηλεκτρονικά γεμίσματα και ΑΥΤΗ τη φωνή του Johny Tercu. Το πρώτο ουσιαστικό super group των τελευταίων χρόνων, μαζί με τους Canister Jaws, με μέλη των Cube, Misuse, Masturbation Goes Cloud φτιάχνει ένα απίστευτο ντεμπούτο.

Larry Gus – I Need New Eyes

Το δεύτερο (ή τρίτο, αν υπολογίσουμε και το Silent Congas) άλμπουμ του Larry Gus στη DFA είναι και το καλύτερό του μέχρι τώρα. Τo I Need New Eyes περιέχει, για πρώτη φορά, κανονικά τραγούδια (ή καλύτερα singles) και να τοποθετήσει τον Μελίδη στο line up μεγάλων φεστιβάλ παγκοσμίως.

The Cave Children – Quasiland

Η νεο-ψυχεδελική τάση των τελευταίων ετών έχει δημιουργήσει και στη χώρα μας ρεύμα, δίνοντας την ευκαιρία να δημιουργηθούν μπάντες όπως οι The Cave Children, οι οποίοι στο ντεμπούτο τους στην Inner Ear, παρουσιάζουν ένα συγκροτημένο, καλοφτιαγμένο άλμπουμ με όμορφα κομμάτια, όπως το Antigone και το Pelorian και με σαφή προοπτική για παραπάνω πράγματα.

Poirot – Elusive By Necessity

Ένα από τα 9 (!) άλμπουμ/home recordings που κυκλοφόρησε φέτος ο Γιώργος Δημόπουλος, υπό το όνομα Poirot, αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στη μουσική της χώρας μας εδώ και 20 χρόνια. To απίστευτο pop αισθητήριο που διαθέτει ο Poirot, τον οδηγεί να γράφει τόσο άμεσα και όμορφα tracks, θυμίζοντας μας για μια ακόμα φορά γιατί είχαμε αγαπήσει τόσο πολύ τους Pillow και τους Liarbirds.

Space Blanket – KALEMI

Η αναμονή ετών για το πρώτο άλμπουμ των Space Blanket δικαιώθηκε και με το παραπάνω. Το KALEMI αποτελεί ένα ολοκληρωμένο έργο που χτίζεται πάνω σε αναλογικά ηλεκτρονικά beats και αποτυπώνει στο δίσκο τη δυναμική των live εμφανίσεων τους, με τα φωνητικά του Johny Tercu να απογειώνουν τις συνθέσεις των Abdul/Biscuit. Το δε artwork/packaging του δίσκου τους, δημιουργία της Untitled-1, είναι από τα καλύτερα που είδαμε τελευταία.

Adolf Plays The Jazz – Tinder

To πρώτο άλμπουμ των Adolf Plays the Jazz που χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από τους φίλους της μπάντας είναι ένα post rock έργο υψηλού επιπέδου, από ένα συγκρότημα που δεν γύρισε ποτέ την πλάτη στις ρίζες της, αντιθέτως, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του ιδιώματος.

Whereswilder – Yearling

Το ντεμπούτο των Whereswilder στη Six D.O.G.S. Records είναι ένας πολύ καλός δίσκος, που συνδυάζει με μοναδικό τρόπο τις νεο-ψυχεδελικές τους συνθέσεις με stoner rock ξεσπάσματα.

V/A – Reconstructing Thessaloniki

Ο πανταχού παρόν στα μουσικά πράγματα της Θεσσαλονίκης, ο Heinz Kammler, επιμελείται και παρουσιάζει μέσω του label του, Remote Influence ένα compilation που επιχειρεί να γίνει έναυσμα για να “ξαναχτιστεί” ο ήχος της πόλης.

Mitič Threesome – the sparkling arcane network that impairs and degenerates aptitude

Το“the sparkling arcane network that impairs and degenerates aptitude” είναι ένα περιπετειώδες άλμπουμ, που αυτοχαρακτηρίζεται δικαίως ως post punk αλλά πάει και πιο πέρα, αφού η μπάντα εμπλουτίζει τον ήχο της με πνευστά, ηλεκτρονικά και ένα σωρό ακόμα ηχητικά κόλπα.

Eziak – No Place Land

Οι εκ Χαλκίδας ορμώμενοι Eziak στο δεύτερο άλμπουμ τους, και πρώτο στην G.O.D. Records, συνεχίζουν τις progressive rock αναζητήσεις τους, συνδυάζοντας τη free form σύνθεση, όπως την είχαν αντιληφθεί οι σπουδαίες γερμανικές μπάντες στα late 60s-mid 70s και τη jazz με βαλκανικές πινελιές.

Φοίβος Δεληβοριάς – Καλλιθέα

Η πολυσυζητημένη Καλλιθέα του Δεληβοριά είναι ένας δίσκος που έχει καλή στιχουργική βάση, αντλώντας, ως συνήθως, από τη database αναμνήσεων και συναισθημάτων του δημιουργού, το στοιχείο όμως που τον κάνει να ξεχωρίζει, είναι η καθοριστικές παρεμβάσεις του Χρήστου Λαϊνά στην παραγωγή, πράγμα στο οποίο έπασχε ο Φοίβος της προ-Inner Ear εποχής.

We.Own.The.Sky – Earths Collide

Μετά από ένα demo, ένα ΕΡ, και άπειρες συναυλίες, ο ορχηστρικός post metal οδοστρωτήρας των We.Own.The.Sky παρουσιάζει το (δικαιολογημένα) φιλόδοξο ντεμπούτο του.

Mikael Delta – Life Is Now

O Mikael Delta συνεχίζει να κινείται με συνέπεια και ταπεινότητα σε πιο ακουστικά μονοπάτια, σε ένα ρόλο συνθέτη που του πάει περισσότερο από αυτόν του deep house παραγωγού. Το Life Is Now, είναι το καλύτερο έργο του από την εποχή του Forbidden Poetry.

Cayetano – The Right Time

Με λιγότερη uptempo διάθεση, σε σχέση με το Once Sometime, το The Right Time είναι αρκετά πιο ενδοσκοπικό και προσωπικό, φτιαγμένο όμως πάντα με βάση τα ποιοτικά πρότυπα του Θεσσαλονικού δημιουργού και με τον George Perin να αποδεικνύει για μια ακόμα φορά τις αστείρευτες ερμηνευτικές του δυνατότητες.

Μαρία Λατσίνου – Μια Ανάσα Δρόμος

Μετά από χρόνια ως τραγουδίστρια των Socos & The Live Project Band, η Μαρία Λατσίνου στο πρώτο της προσωπικό άλμπουμ, με την καθοριστική συνεισφορά του Χρήστου Αλεξόπουλου, δείχνει ότι είναι μια ανερχόμενη δημιουργός, ικανή για ακόμα πιο ενδιαφέροντα πράγματα.

Polaroids from 2015, part two

Μέτα τα ΕΡs και τα singles που παρουσιάσαμε στο πρώτο μέρος της ανασκόπησης του 2015, σειρά έχουν τα άλμπουμ. Μέσα στη χρονιά κυκλοφόρησαν πολύ καλοί δίσκοι από καταξιωμένους δημιουργούς, αλλά υπήρξαν και πολλά νέα ονόματα που, όπως είναι φυσικό, έφεραν μια φρεσκάδα στο χώρο, μετατρέποντας το 2015 σε μια άκρως συναρπαστική χρονιά.

Πολλά άλμπουμ ξεχώρισαν, πέρα από τη μουσική, για την παραγωγή τους, καθώς η νέα γενιά παραγωγών κάνει εξαιρετική δουλειά τα τελευταία χρόνια, όπως επίσης και για το artwork τους, μιας που ο τομέας του design στη χώρα βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο εδώ και καιρό. Σαν αποτέλεσμα των παραπάνω, έχουμε πλέον μια πλειάδα δίσκων που δεν είναι “πολύ καλοί για να είναι ελληνικοί”, αλλά είναι απλά πολύ καλοί δίσκοι, τόσο σε μουσικό όσο και σε αισθητικό επίπεδο.

Σαφώς και πολλά από τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος και δε θα τα δείτε παρακάτω, αφενός γιατί η κάθε λίστα είναι προσωπική υπόθεση και αφετέρου, ήταν τόσες πολλές οι κυκλοφορίες φέτος που όσο χρόνο και να διαθέτει κανείς, είναι αδύνατο να ακούσει και να αξιολογήσει τα πάντα.

Ακολουθούν λοιπόν τα πρώτα δεκαπέντε, από τα τριάντα συνολικά άλμπουμ που θα δείτε και θα ακούσετε σε αυτό και στο επόμενο post.

Tendts – Cheap Poetry

Όλη η εμπειρία που έχουν συγκεντρώσει την τελευταία πενταετία οι Tendts αποτυπώνεται στο Cheap Poetry, το πρώτο τους “κανονικό” άλμπουμ. Η δεύτερη κυκλοφορία της Fair Weather Friends Records, είναι ένα σύγχρονο δείγμα ηλεκτρονικής μουσικής που θα ανοίξει στους Tendts την πόρτα σε μεγαλύτερα ακροατήρια.

Ice_Eyes – Quartz

Το πρώτο άλμπουμ των Ice_Eyes, είναι ένας φόρος τιμής στην αναλογική ηλεκτρονική μουσική, με techno επιρροές και κινηματογραφική αισθητική. Το Quartz είναι η πρώτη κυκλοφορία του δικού τους label, Nutty Wombat Records.

The You And What Army Faction – Glum

Πρώτο άλμπουμ στη Smash Records για τους The You And What Army Faction, το Glum κουβαλάει μεγάλο μέρος της post punk παράδοσης, ρίχνοντας το beat στα υπόγεια και ανεβάζοντας στην επιφάνεια τις μακρόσυρτα, νωχελικά τους riffs. Οι Faction έχουν φτιάξει το δικό τους trademark ήχο και γίνονται επικίνδυνα καλύτεροι όσο περνούν τα χρόνια.

Moa Bones – Spun

Ο Δημήτρης Αρώνης φαίνεται ότι έχει βρει τον τρόπο να γράφει όμορφα και απλά, όχι όμως απλοϊκά, τραγούδια σε ένα ρόλο singer songwritter που του πάει πολύ. Το Spun είναι το πρώτο του άλμπουμ στην Inner Ear Records.

ION – Μαύρη Συχνότητα

Όπως αντιλαμβάνεται κάποιος από τον τίτλο του, το νέο άλμπουμ του ION έχει τη βάση του στο ambient σκοτάδι με τα σύνθια να παντρεύονται με επιτυχία με διάφορα, ηχογραφημένα ανά την Ελλάδα, field recordings και με την ηχητική συνδρομή φίλων του (Τάσος Νικογιάννης, Ηλίας Κατελάνος, Κώστας Ματιάτος, May Roosevelt), δημιουργώντας μια μοναδική ατμόσφαιρα. Ο Γιάννης Παπαιωάννου , σε ένα διάλειμμα από τους Mechanimal, δημιουργεί ένα δίσκο που ακούγεται καλύτερα τη νύχτα.

Mockbirth – Moro

To ντεμπούτο των Mockbirth, είναι ένα άλμπουμ που που ο ήχος του τιμάει τις επιρροές τους από την κλασσική μουσική, ανακατεύοντας τες με downbeat ρυθμούς και ιδιαίτερα κιθαριστικά μέρη.

MENTA – Téléphérique

Με μια τεράστια και ξαφνική αλλαγή στον ήχο τους, οι Μέντα αφήνουν τις ποπ μελωδίες και τους εσωτερικούς στίχους και πιάνουν τα σύνθια, γράφοντας έναν από τους καλύτερους ορχηστρικούς δίσκους των τελευταίων χρόνων.

The Fog Ensemble – The Fog Ensemble

Το πρώτο άλμπουμ των Fog Ensemble, είναι ένα ενδιαφέρον instrumental μείγμα shoegaze και post punk που θα λειτουργούσε άψογα ως soundtrack ταινίας καταδίωξης.

Afformance – Through Walls

Δέκα χρόνια στο κουρμπέτι, οι Afformance δεν αστειεύτηκαν ποτέ, δε το κάνουν προφανώς και τώρα. Ένα ογκώδες έργο που έχει τη βάση του στο post rock αλλά εξελίσσεται λεπτό με το λεπτό.

Λάμδα – Η Επόμενη Μέρα

Θα μπορούσε να είναι η φυσική συνέχεια του προ δεκαετίας έργου του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Το δεύτερο άλμπουμ των Λάμδα είναι ένα ενδοσκοπικό άλμπουμ που αντλεί έμπνευση από την παραδοσιακή μουσική αλλά αποβάλλει εύκολα τα δηλητηριώδη στοιχεία του “έντεχνου”.

Puta Volcano – The Sun

Το stoner rock με γυναικεία φωνητικά πείραμα των Puta Volcano πετυχαίνει και με το παραπάνω χαρίζοντας μας ένα δυναμικό ντεμπούτο. Το The Sun κυκλοφόρησε στην Frontyard Records και τους έχει επιτρέψει ήδη να δώσουν μερικές σημαντικές συναυλίες, όπως αυτή σαν opening act στους Black Keys στο Rockwave 2015.

Nefeli Walking Undercover – 1041ΑΚ (Φάηντερς, κήπερς)

Η Νεφέλη Λιούτα συνεχίζει να εξελίσσεται, και με το δεύτερο άλμπουμ της, αποδεικνύει ότι είναι μια ανερχόμενη τραγουδοποιός των ημερών μας, συνδυάζοντας στοιχεία της δυτικής με της δικής μας μουσικής παράδοσης.

Victory Collapse – Atlas

Οι Victory Collapse ξαναβάζουν τα ξυράφια στις κιθάρες και φτιάχνουν εύκολα τον καλύτερο post punk δίσκο της χρονιάς. Μια ακόμα μπάντα που γίνεται καλύτερη και καλύτερη όσο περνούν τα χρόνια. Το Atlas είναι ένα άλμπουμ γεμάτο από future anthems.

Theodore – It Is But It’s Not

Ίσως το πιο “καλογυαλισμένο” άλμπουμ που κυκλοφόρησε φέτος από Έλληνα καλλιτέχνη, το It Is But It’s Not φανερώνει σε κάθε δευτερόλεπτο του τη σοβαρή δουλειά που έγινε από το δημιουργό από την αρχή μέχρι το τέλος του δίσκου, υποστηρίζοντας άψογα τα υπέροχα τραγούδια που έχει γράψει ο Theodore.

Baby Guru – Sunshine Special

Θα μπορούσε να θεωρηθεί και έκπληξη, αλλά το Sunshine Special επιβεβαιώνει όλους εμάς που θεωρούμε τους Baby Guru το καλύτερο συγκρότημα των ημερών μας. Στην πρώτη τους κυκλοφορία στην Klik Records, οι Baby Guru φέρνουν στα μέτρα τους τα ελληνικά 60s.

Polaroids from 2015, part one

Το 2015 ήταν μια πολύ καλή χρονιά για την εγχώρια δισκογραφία. Αρκετές σημαντικές κυκλοφορίες από labels που (παραδόξως(;)) πληθαίνουν, χαρίζοντας μας και πολλούς και ενδιαφέροντες δίσκους, αρκετές κυκλοφορίες σε labels του εξωτερικού αλλά και πολλά άλμπουμ από συγκροτήματα που ακολουθούν την οδό του D.Y.I., κυκλοφορώντας και διανέμοντας μόνοι τους τη μουσική τους.

Η Inner Ear εξακολουθεί να διατηρεί τα σκήπτρα του κυρίαρχου ανεξάρτητου label στη χώρα μας, περιορίζοντας όμως φέτος τις κυκλοφορίες της σε εφτά καινούρια άλμπουμ, συν κάποιες επανεκδόσεις, σε μια χρονιά που τα capital controls διέλυσαν μεταξύ άλλων και τη δισκογραφία. Η Klik Records, συνεχίζει να επαναπροσδιορίζει το ρόστερ της κυκλοφορώντας το βαρύ χαρτί των Baby Guru, η Puzzlemusik επικεντρώθηκε στο άλμπουμ της Μαρίας Λατσίνου, η Smash Records σε αυτό των The You And What Army Faction, η The Sound Of Everything συνέχισε να κυκλοφορεί με συνέπεια καλά άλμπουμ, η Nutty Wombat έκανε θεαματική είσοδο με ναυαρχίδα το ντεμπούτο των Ice_Eyes, όπως επίσης και η Six D.O.G.S. Records, με σημαντικότερο άλμπουμ αυτό των Whereswilder, η Fair Weather Friends Records κυκλοφόρησε τους Tendts, ενώ πολύ ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες είχαμε και από τις G.O.D. Records, Melotron Recordings, Untitled-1 και Frontyard.

Από τις ανεξάρτητες κυκλοφορίες, ξεχώρισαν τα άλμπουμ των Μέντα, Victory Collapse, Adolf Plays the Jazz και Kooba Tercu, μεταξύ πολλών άλλων.

Η ανασκόπηση που ακολουθεί, χωρίζεται σε τρία μέρη και περιλαμβάνει χωρίς αξιολογική σειρά, κυκλοφορίες Ελλήνων καλλιτεχνών, με βάση είτε τη χώρα μας, είτε κάποια πόλη του εξωτερικού. Στο πρώτο μέρος, θα επικεντρωθούμε σε δεκαπέντε ΕΡs και singles, ενώ στο δεύτερο και στο τρίτο σε τριάντα άλμπουμ που ξεχώρισαν μέσα στο 2015, και κυκλοφόρησαν από το Δεκέμβρη του 2014 έως το Νοέμβρη του 2015.

Πρώτο Μέρος : ΕPs και (μερικά) singles

Στον player της αρχικής σελίδας, μπορείτε να ακούσετε κομμάτια από τις παρακάτω επιλογές.

Deaf Radio – Deaf Radio

Οι Deaf Radio, (ex-12gafs) στο πρώτο τους single με φανταστικό artwork, packaging και πολύ καλή παραγωγή από τον Μάριο Νάρη [a.ka. Bonebrokk]

Radioaisle – Refuge

Ο εκ Κολωνίας ορμώμενος Radioaisle στην πιο ηλεκτρισμένη κυκλοφορία του μέχρι τώρα, με κιθάρες από άλλο πλανήτη.

Michalis Tsantilas – What You See Is Just A Lie

Το πρώτο (και ελπίζω όχι τελευταίο) αγγλόφωνο και αρκετά σκοτεινό πόνημα του Μιχάλη Τσαντίλα, ενός δημιουργού που προσεγγίζει και στηρίζει με ήθος και συνέπεια τα τραγούδια του.

Three Way Plane – A Waltz For Unity & Love / New Destination

Το πρόσφατο ΕΡ των Three Way Plane, αποδεικνύει εύκολα ότι είναι μια από τις καλύτερες κιθαριστικές μπάντες στη χώρα σήμερα.

Holy Monitor – Golden Light

Ένα εντυπωσιακό πρώτο ΕΡ από μια μπάντα που απ’ ότι φαίνεται θα μας απασχολήσει πάρα πολύ από δω και πέρα.

Holy Limbo – First Circle

Ένα πολύ καλό ΕΡ, με πολυσυλλεκτικό ήχο, από ένα νέο σχήμα που αποτελείται από τους Nais και Anthony, μέλη των -διαλυμένων πλέον- Cyanna και με τη συμμετοχή, σε μια διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που τον είχαμε συνηθίσει, τον Gdaddie

Beat Remvie – Beat Remvie

…ο οποίος συνεχίζει με τα τα breaks του σε νέες περιπέτειες και παρουσιάζει τους Beat Remvie, με πολύ καλές συμμετοχές, όπως αυτής της Sarah P, της Yorgia Karydi και του Evan Handlet, και με ένα επίσης πολύ καλό κομμάτι που δε μπήκε στο ΕΡ, με τη συμμετοχή του Spyrea Sid των Cyanna Mercury στα φωνητικά…

Cyanna Mercury – Little Things EP

… ο οποίος κυκλοφορεί με το νέο του σχήμα το πρώτο τους ΕΡ, αλλάζοντας αρκετά, πέρα από το όνομά, και τον ήχο τους προσθέτοντας περισσότερα ψυχεδελικά στοιχεία στη μουσική τους και διασκευάζοντας μοναδικά σε αυτό το ΕΡ το The Four Horsemen των Aphrodite’s Child.

Household – Household

Ένα folk διαμαντάκι από μια μπάντα που ξέρει, απ’ ότι φαίνεται, να γράφει folk διαμαντάκια.

Big Fat Lips – Improbable EP

Η δεύτερη κατά σειρά κυκλοφορία της Nutty Wombat Records, ηλεκτρονικό πανδαιμόνιο από τον Big Fat Lips.

Echo Canyon – HEIGHTS

Το προσωπικό σχήμα του Δημήτρη Πατσαρού (Misuse, Masturbation Goes Cloud) είναι πιο ηλεκτρονικό σε σχέση με αυτά που κυκλοφορούσε με τις μπάντες του, αλλά εξίσου πειραματικό και ενδιαφέρον.

Lazy Aftershow – The Legacy Of Automobiles

Το τελευταίο ΕΡ της πρώτης φάσης των Θεσσαλονικιών Lazy Aftershow, πιστό όπως πάντα στον kraut, prog, psychedelic ήχο τους.

Caudia – Purity EP

Πρώτο ΕΡ από τους Caudia, με ηλεκτρισμό, πολλές κιθάρες και industrial αισθητική.

Playground Theory – Little Things

Προπομπός του άλμπουμ που έρχεται, ένα αισιόδοξο νέο track από τους Playground Theory μαζί με ένα remix από τον Lowtronik.

Sundayman – On The Run

To single της χρονιάς.