polaroid android

polaroid android

polaroid android

From the blog

Polaroids from 2015, part three

Φτάσαμε αισίως στο τρίτο και τελευταίο μέρος της ανασκόπησης του 2015, με δεκαπέντε ακόμα άλμπουμ και με την πεποίθηση ότι το 2016 θα είναι μια ακόμα καλύτερη χρονιά. Τις προσεχείς ημέρες θα ακολουθήσει και ένα mixtape με επιλογές από τα τρία μέρη τις ανασκόπησης για να κλείσει με μουσική το 2015.

Πάμε λοιπόν:

Kooba Tercu – Kooba Tercu

Δαιδαλώδες και αντισυμβατικό, το ντεμπούτο των Kooba Tercu είναι μια κατηγορία από μόνο του με metal κιθάρες, ρυθμικά τύμπανα, αφρικάνικα κρουστά, μπάσα ξυράφια, ηλεκτρονικά γεμίσματα και ΑΥΤΗ τη φωνή του Johny Tercu. Το πρώτο ουσιαστικό super group των τελευταίων χρόνων, μαζί με τους Canister Jaws, με μέλη των Cube, Misuse, Masturbation Goes Cloud φτιάχνει ένα απίστευτο ντεμπούτο.

Larry Gus – I Need New Eyes

Το δεύτερο (ή τρίτο, αν υπολογίσουμε και το Silent Congas) άλμπουμ του Larry Gus στη DFA είναι και το καλύτερό του μέχρι τώρα. Τo I Need New Eyes περιέχει, για πρώτη φορά, κανονικά τραγούδια (ή καλύτερα singles) και να τοποθετήσει τον Μελίδη στο line up μεγάλων φεστιβάλ παγκοσμίως.

The Cave Children – Quasiland

Η νεο-ψυχεδελική τάση των τελευταίων ετών έχει δημιουργήσει και στη χώρα μας ρεύμα, δίνοντας την ευκαιρία να δημιουργηθούν μπάντες όπως οι The Cave Children, οι οποίοι στο ντεμπούτο τους στην Inner Ear, παρουσιάζουν ένα συγκροτημένο, καλοφτιαγμένο άλμπουμ με όμορφα κομμάτια, όπως το Antigone και το Pelorian και με σαφή προοπτική για παραπάνω πράγματα.

Poirot – Elusive By Necessity

Ένα από τα 9 (!) άλμπουμ/home recordings που κυκλοφόρησε φέτος ο Γιώργος Δημόπουλος, υπό το όνομα Poirot, αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στη μουσική της χώρας μας εδώ και 20 χρόνια. To απίστευτο pop αισθητήριο που διαθέτει ο Poirot, τον οδηγεί να γράφει τόσο άμεσα και όμορφα tracks, θυμίζοντας μας για μια ακόμα φορά γιατί είχαμε αγαπήσει τόσο πολύ τους Pillow και τους Liarbirds.

Space Blanket – KALEMI

Η αναμονή ετών για το πρώτο άλμπουμ των Space Blanket δικαιώθηκε και με το παραπάνω. Το KALEMI αποτελεί ένα ολοκληρωμένο έργο που χτίζεται πάνω σε αναλογικά ηλεκτρονικά beats και αποτυπώνει στο δίσκο τη δυναμική των live εμφανίσεων τους, με τα φωνητικά του Johny Tercu να απογειώνουν τις συνθέσεις των Abdul/Biscuit. Το δε artwork/packaging του δίσκου τους, δημιουργία της Untitled-1, είναι από τα καλύτερα που είδαμε τελευταία.

Adolf Plays The Jazz – Tinder

To πρώτο άλμπουμ των Adolf Plays the Jazz που χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από τους φίλους της μπάντας είναι ένα post rock έργο υψηλού επιπέδου, από ένα συγκρότημα που δεν γύρισε ποτέ την πλάτη στις ρίζες της, αντιθέτως, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του ιδιώματος.

Whereswilder – Yearling

Το ντεμπούτο των Whereswilder στη Six D.O.G.S. Records είναι ένας πολύ καλός δίσκος, που συνδυάζει με μοναδικό τρόπο τις νεο-ψυχεδελικές τους συνθέσεις με stoner rock ξεσπάσματα.

V/A – Reconstructing Thessaloniki

Ο πανταχού παρόν στα μουσικά πράγματα της Θεσσαλονίκης, ο Heinz Kammler, επιμελείται και παρουσιάζει μέσω του label του, Remote Influence ένα compilation που επιχειρεί να γίνει έναυσμα για να “ξαναχτιστεί” ο ήχος της πόλης.

Mitič Threesome – the sparkling arcane network that impairs and degenerates aptitude

Το“the sparkling arcane network that impairs and degenerates aptitude” είναι ένα περιπετειώδες άλμπουμ, που αυτοχαρακτηρίζεται δικαίως ως post punk αλλά πάει και πιο πέρα, αφού η μπάντα εμπλουτίζει τον ήχο της με πνευστά, ηλεκτρονικά και ένα σωρό ακόμα ηχητικά κόλπα.

Eziak – No Place Land

Οι εκ Χαλκίδας ορμώμενοι Eziak στο δεύτερο άλμπουμ τους, και πρώτο στην G.O.D. Records, συνεχίζουν τις progressive rock αναζητήσεις τους, συνδυάζοντας τη free form σύνθεση, όπως την είχαν αντιληφθεί οι σπουδαίες γερμανικές μπάντες στα late 60s-mid 70s και τη jazz με βαλκανικές πινελιές.

Φοίβος Δεληβοριάς – Καλλιθέα

Η πολυσυζητημένη Καλλιθέα του Δεληβοριά είναι ένας δίσκος που έχει καλή στιχουργική βάση, αντλώντας, ως συνήθως, από τη database αναμνήσεων και συναισθημάτων του δημιουργού, το στοιχείο όμως που τον κάνει να ξεχωρίζει, είναι η καθοριστικές παρεμβάσεις του Χρήστου Λαϊνά στην παραγωγή, πράγμα στο οποίο έπασχε ο Φοίβος της προ-Inner Ear εποχής.

We.Own.The.Sky – Earths Collide

Μετά από ένα demo, ένα ΕΡ, και άπειρες συναυλίες, ο ορχηστρικός post metal οδοστρωτήρας των We.Own.The.Sky παρουσιάζει το (δικαιολογημένα) φιλόδοξο ντεμπούτο του.

Mikael Delta – Life Is Now

O Mikael Delta συνεχίζει να κινείται με συνέπεια και ταπεινότητα σε πιο ακουστικά μονοπάτια, σε ένα ρόλο συνθέτη που του πάει περισσότερο από αυτόν του deep house παραγωγού. Το Life Is Now, είναι το καλύτερο έργο του από την εποχή του Forbidden Poetry.

Cayetano – The Right Time

Με λιγότερη uptempo διάθεση, σε σχέση με το Once Sometime, το The Right Time είναι αρκετά πιο ενδοσκοπικό και προσωπικό, φτιαγμένο όμως πάντα με βάση τα ποιοτικά πρότυπα του Θεσσαλονικού δημιουργού και με τον George Perin να αποδεικνύει για μια ακόμα φορά τις αστείρευτες ερμηνευτικές του δυνατότητες.

Μαρία Λατσίνου – Μια Ανάσα Δρόμος

Μετά από χρόνια ως τραγουδίστρια των Socos & The Live Project Band, η Μαρία Λατσίνου στο πρώτο της προσωπικό άλμπουμ, με την καθοριστική συνεισφορά του Χρήστου Αλεξόπουλου, δείχνει ότι είναι μια ανερχόμενη δημιουργός, ικανή για ακόμα πιο ενδιαφέροντα πράγματα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

Featured Albums

No Clear Mind – Dream Is Destiny

TheMute – An Abyss

Blend – Misplaced

EYEC4M – Omorphea