polaroid android

polaroid android

polaroid android

From the blog

Polaroids from 2015, part two

Μέτα τα ΕΡs και τα singles που παρουσιάσαμε στο πρώτο μέρος της ανασκόπησης του 2015, σειρά έχουν τα άλμπουμ. Μέσα στη χρονιά κυκλοφόρησαν πολύ καλοί δίσκοι από καταξιωμένους δημιουργούς, αλλά υπήρξαν και πολλά νέα ονόματα που, όπως είναι φυσικό, έφεραν μια φρεσκάδα στο χώρο, μετατρέποντας το 2015 σε μια άκρως συναρπαστική χρονιά.

Πολλά άλμπουμ ξεχώρισαν, πέρα από τη μουσική, για την παραγωγή τους, καθώς η νέα γενιά παραγωγών κάνει εξαιρετική δουλειά τα τελευταία χρόνια, όπως επίσης και για το artwork τους, μιας που ο τομέας του design στη χώρα βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο εδώ και καιρό. Σαν αποτέλεσμα των παραπάνω, έχουμε πλέον μια πλειάδα δίσκων που δεν είναι “πολύ καλοί για να είναι ελληνικοί”, αλλά είναι απλά πολύ καλοί δίσκοι, τόσο σε μουσικό όσο και σε αισθητικό επίπεδο.

Σαφώς και πολλά από τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος και δε θα τα δείτε παρακάτω, αφενός γιατί η κάθε λίστα είναι προσωπική υπόθεση και αφετέρου, ήταν τόσες πολλές οι κυκλοφορίες φέτος που όσο χρόνο και να διαθέτει κανείς, είναι αδύνατο να ακούσει και να αξιολογήσει τα πάντα.

Ακολουθούν λοιπόν τα πρώτα δεκαπέντε, από τα τριάντα συνολικά άλμπουμ που θα δείτε και θα ακούσετε σε αυτό και στο επόμενο post.

Tendts – Cheap Poetry

Όλη η εμπειρία που έχουν συγκεντρώσει την τελευταία πενταετία οι Tendts αποτυπώνεται στο Cheap Poetry, το πρώτο τους “κανονικό” άλμπουμ. Η δεύτερη κυκλοφορία της Fair Weather Friends Records, είναι ένα σύγχρονο δείγμα ηλεκτρονικής μουσικής που θα ανοίξει στους Tendts την πόρτα σε μεγαλύτερα ακροατήρια.

Ice_Eyes – Quartz

Το πρώτο άλμπουμ των Ice_Eyes, είναι ένας φόρος τιμής στην αναλογική ηλεκτρονική μουσική, με techno επιρροές και κινηματογραφική αισθητική. Το Quartz είναι η πρώτη κυκλοφορία του δικού τους label, Nutty Wombat Records.

The You And What Army Faction – Glum

Πρώτο άλμπουμ στη Smash Records για τους The You And What Army Faction, το Glum κουβαλάει μεγάλο μέρος της post punk παράδοσης, ρίχνοντας το beat στα υπόγεια και ανεβάζοντας στην επιφάνεια τις μακρόσυρτα, νωχελικά τους riffs. Οι Faction έχουν φτιάξει το δικό τους trademark ήχο και γίνονται επικίνδυνα καλύτεροι όσο περνούν τα χρόνια.

Moa Bones – Spun

Ο Δημήτρης Αρώνης φαίνεται ότι έχει βρει τον τρόπο να γράφει όμορφα και απλά, όχι όμως απλοϊκά, τραγούδια σε ένα ρόλο singer songwritter που του πάει πολύ. Το Spun είναι το πρώτο του άλμπουμ στην Inner Ear Records.

ION – Μαύρη Συχνότητα

Όπως αντιλαμβάνεται κάποιος από τον τίτλο του, το νέο άλμπουμ του ION έχει τη βάση του στο ambient σκοτάδι με τα σύνθια να παντρεύονται με επιτυχία με διάφορα, ηχογραφημένα ανά την Ελλάδα, field recordings και με την ηχητική συνδρομή φίλων του (Τάσος Νικογιάννης, Ηλίας Κατελάνος, Κώστας Ματιάτος, May Roosevelt), δημιουργώντας μια μοναδική ατμόσφαιρα. Ο Γιάννης Παπαιωάννου , σε ένα διάλειμμα από τους Mechanimal, δημιουργεί ένα δίσκο που ακούγεται καλύτερα τη νύχτα.

Mockbirth – Moro

To ντεμπούτο των Mockbirth, είναι ένα άλμπουμ που που ο ήχος του τιμάει τις επιρροές τους από την κλασσική μουσική, ανακατεύοντας τες με downbeat ρυθμούς και ιδιαίτερα κιθαριστικά μέρη.

MENTA – Téléphérique

Με μια τεράστια και ξαφνική αλλαγή στον ήχο τους, οι Μέντα αφήνουν τις ποπ μελωδίες και τους εσωτερικούς στίχους και πιάνουν τα σύνθια, γράφοντας έναν από τους καλύτερους ορχηστρικούς δίσκους των τελευταίων χρόνων.

The Fog Ensemble – The Fog Ensemble

Το πρώτο άλμπουμ των Fog Ensemble, είναι ένα ενδιαφέρον instrumental μείγμα shoegaze και post punk που θα λειτουργούσε άψογα ως soundtrack ταινίας καταδίωξης.

Afformance – Through Walls

Δέκα χρόνια στο κουρμπέτι, οι Afformance δεν αστειεύτηκαν ποτέ, δε το κάνουν προφανώς και τώρα. Ένα ογκώδες έργο που έχει τη βάση του στο post rock αλλά εξελίσσεται λεπτό με το λεπτό.

Λάμδα – Η Επόμενη Μέρα

Θα μπορούσε να είναι η φυσική συνέχεια του προ δεκαετίας έργου του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Το δεύτερο άλμπουμ των Λάμδα είναι ένα ενδοσκοπικό άλμπουμ που αντλεί έμπνευση από την παραδοσιακή μουσική αλλά αποβάλλει εύκολα τα δηλητηριώδη στοιχεία του “έντεχνου”.

Puta Volcano – The Sun

Το stoner rock με γυναικεία φωνητικά πείραμα των Puta Volcano πετυχαίνει και με το παραπάνω χαρίζοντας μας ένα δυναμικό ντεμπούτο. Το The Sun κυκλοφόρησε στην Frontyard Records και τους έχει επιτρέψει ήδη να δώσουν μερικές σημαντικές συναυλίες, όπως αυτή σαν opening act στους Black Keys στο Rockwave 2015.

Nefeli Walking Undercover – 1041ΑΚ (Φάηντερς, κήπερς)

Η Νεφέλη Λιούτα συνεχίζει να εξελίσσεται, και με το δεύτερο άλμπουμ της, αποδεικνύει ότι είναι μια ανερχόμενη τραγουδοποιός των ημερών μας, συνδυάζοντας στοιχεία της δυτικής με της δικής μας μουσικής παράδοσης.

Victory Collapse – Atlas

Οι Victory Collapse ξαναβάζουν τα ξυράφια στις κιθάρες και φτιάχνουν εύκολα τον καλύτερο post punk δίσκο της χρονιάς. Μια ακόμα μπάντα που γίνεται καλύτερη και καλύτερη όσο περνούν τα χρόνια. Το Atlas είναι ένα άλμπουμ γεμάτο από future anthems.

Theodore – It Is But It’s Not

Ίσως το πιο “καλογυαλισμένο” άλμπουμ που κυκλοφόρησε φέτος από Έλληνα καλλιτέχνη, το It Is But It’s Not φανερώνει σε κάθε δευτερόλεπτο του τη σοβαρή δουλειά που έγινε από το δημιουργό από την αρχή μέχρι το τέλος του δίσκου, υποστηρίζοντας άψογα τα υπέροχα τραγούδια που έχει γράψει ο Theodore.

Baby Guru – Sunshine Special

Θα μπορούσε να θεωρηθεί και έκπληξη, αλλά το Sunshine Special επιβεβαιώνει όλους εμάς που θεωρούμε τους Baby Guru το καλύτερο συγκρότημα των ημερών μας. Στην πρώτη τους κυκλοφορία στην Klik Records, οι Baby Guru φέρνουν στα μέτρα τους τα ελληνικά 60s.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*